Spis treści
Wstęp
1. Rozdział I – Rosja Piotra Wielkiego
1.1 Piotr Wielki – ambicje cara
1.2 Spojrzenie na Europę – „Wielkie poselstwo”
1.3 Początek cesarstwa
2. Rozdział 2 – Reformy Piotra Romanowa
Zakończenie
Bibliografia
Wstęp.
Nie trudno jest jednoznacznie ocenić jak bardzo zmieniła się Ruś i Rosja po ukazaniu się w historii postaci Piotra Wielkiego . Rządy i wprowadzone przez Piotra reformy do dzisiaj budzą podziw, ale także grad pytań historyków na całym świecie .
Do momentu wejścia na karty historii tego władcy, Rosja pogłębiona była we własnym indywidualizmie , tworzyła jakby własny hermetycznie zamknięty świat oddalony od świata zewnętrznego: Azji i Europy - przypominający bardziej orientalne państwo azjatyckie niźli państwo europejskie.
Zresztą Rosja była praktycznie odgrodzona od Europy.
Morze Bałtyckie odcinała Szwecja , natomiast basen Morza Czarnego należał do imperium tureckiego.
Jedynym oknem na Europę był zamarzający zimą port w Archangielsku , gdzie przypływały statki z Anglii i Holandii. Religia Rosji także nie sprzyjała kontaktom z zachodem . Stojący na straży własnych interesów kapłani prawosławni zakazali wręcz wiernym jakichkolwiek styczności z Europą łacińską . Kontakt z nią był grzechem a obcowanie z cudzoziemcami i kulturą zachodu czymś zdrożnym , wręcz zakazanym .
Rosja stopniowo jednak wybijała się w walce o prymat na wschodzie Europy , i jak wiemy walkę z Rzeczpospolitą o ten prymat ostatecznie wygrała.
Przez wyznawców prawosławia na świecie była postrzegana jako trzeci Rzym- jak nazywano Moskwę . Zapomniani przez Europę władcy tego kraju , prowadzili własną politykę praktycznie nie zakłócaną przez innych władców ówczesnej Europy. Gdy w tym samym czasie w Polsce powoli lecz systematycznie anarchia szlachecka -jak i wiele innych negatywnych czynników- wpawało na upadek mocarstwowości Polski tak Rosja w tym samym czasie na ta mocarstwowość się wybijała.
Poprzednicy Piotra stopniowo wzmacniali proces mocarstwowości Rosji , rozwijał się handel , powstawały narodowe zakłady produkcyjne , kwitło rzemiosło . W gestii polityki i administracji wewnętrznej do lamusa odchodziły niezależne instytucje monarchii stanowej takie jak Sobór Ziemski i Duma Bojarska . W ich miejsce powstawały organa władzy absolutnej – bo o takiej możemy mówić Rosji XVII wiecznej.
Były to scentralizowane organa aparatu władzy – tzw. prikazy. Ważnym etapem w zwycięstwie samodzierżawia w Rosji było zwycięstwo w 1660 roku caratu nad patriarchatem cerkwi.
W zakresie wojskowości coraz częściej odchodziły do lamusa pospolite ruszenia i tzw. strzelcy. Tworzona nowe formacje zbrojne takie jak pułki „cudzoziemskiego autoramentu , pułki „ rosyjskie” , oddziały kozackie i inne.
Powstawały ,nieliczne dotąd , oddziały artyleryjskie gdzie tak jak i pułkach cudzoziemskich oficerami byli przeważnie cudzoziemcy w służbie carskiej , natomiast szeregowymi żołnierzami byli Rosjanie .
To obcokrajowcy w służbie caratu stali się z czasem wylęgarnią i kolebką rosyjskiego dowództwa . Sprowadzone rodziny żołnierzy , kupców i rzemieślników stworzyły z czasem bardzo prężną cudzoziemską kolonie u wrót Moskwy, której mieszkańcy jak się później okazało mieli wielki wpływ na Rosję a ściślej na jednego z jej władców - Piotra Wielkiego.
Jego poprzednik , a mianowicie car Fiodor III ( 1676-1682 ) , słynął z uwielbienia dla kultury polskiej . To za jego czasu polszczyzna była tak popularna wśród rosyjskiej arystokracji i bojarstwa że porównuje się do późniejszej francuszczyzny w Polsce i Europie.
Jednak większy wpływ w historii Rosji miała mieć osada Słoboda za Ziemnym Wałem . To właśnie w tym miejscu Piotr pierwszy raz „zobaczył Europę”
