Spis treści
Wstęp
Rozdział I
Zakaz prowadzenie pojazdów mechanicznych oraz inny pojazdów jako środek karny
1.1. Definicje: pojazdu, pojazdu mechanicznego, uczestnika ruch
1.1.1. Pojazd
1.1.2. Pojazd mechaniczny
1.1.3. Uczestnik ruch
1.2. Sprawca jako uczestnik ruch
1.3. Fakultatywny zakaz prowadzenie pojazdów (jakich pojazdów dotyczy)
1.4. Obligatoryjny zakaz prowadzenia pojazdów (jakich pojazdów dotyczy)
1.5. Stan nietrzeźwości i stan odurzenia
1.5.1. Stan nietrzeźwości
1.5.2. Stan odurzenia
1.6. Oddalenie się sprawcy z miejsca zdarzenia
Rozdział II
Przestępstwa za które sąd może orzec środek karny a zakaz prowadzenie pojazdu
2.1 Spowodowanie katastrofy
2.2. Sprowadzenie bezpośredniego niebezpieczeństwa katastrofy
2.3. Spowodowanie wypadku
2.4. Kierowanie w stanie nietrzeźwości lub środka odurzającego
2.5. Nawiązka
Rozdział III
Wymiar zakazu prowadzenia pojazdu w czasie
3.1. Nietrzeźwość w komunikacji
3.2. Podanie wyroku do publicznej wiadomości
Rozdział IV
Projekty ustawy Kodeks karny
4.1. Projekt Parlamentarny
4.2. Projekt Prezydencki
4. 3. Projekt Obywatelski
Rozdział V
Zakaz prowadzenie pojazdów w świetle danych statystycznych
Zakończenie
Bibliografia
Akty prawne
Słowa kluczowe
Wstęp
Przestępstwa przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji zostały zamieszczone w Kodeksie karnym w odrębnym XXI rozdziale, co niewątpliwie spowodowane zostało ich znaczeniem w strukturze przestępczości, a także systematycznym wzrostem karygodnych zdarzeń w ruchu drogowym. Aby to potencjalne niebezpieczeństwo nie przekształcało się w realne, określono przepisy i zasady ruchu drogowego, ich przestrzeganie ma zapewnić bezpieczny udział każdemu uczestnikowi ruchu.
Zasady bezpieczeństwa w ruchu określają warunki jego bezpieczeństwa i stanowią konkretyzację ogólnych zasad ostrożności w zakresie ruchu lądowego, wodnego i powietrznego.
Obejmują one normy gwarancyjne, których przestrzeganie wyłącza lub znacznie ogranicza niebezpieczeństwo istniejące w ruchu. Są one sformułowane w sposób zgeneralizowany, niezależny od indywidualnych właściwości uczestnika ruchu a także są nastawione na cechy uczestników wymagane dla bezpiecznego w nim uczestniczenia. To reguły wyrażone wprost w przepisach regulujących porządek i bezpieczeństwo w ruchu lądowym, wodnym i powietrznym.
Rozdział ten obejmuje tzw. przestępstwa komunikacyjne, które charakteryzują się tym, że są popełniane w ruchu lądowym, wodnym lub powietrznym. To znaczy: sprowadzenie katastrofy (art.173) sprowadzenie bezpośredniego niebezpieczeństwa katastrofy (art.174), wypadek w komunikacji (art.177) i przestępstwa związane z bezpieczeństwem w ruchu pojazdów mechanicznych (art.180), a także znajdowanie się sprawcy w czasie popełnienia przestępstwa w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego, a także zbiegnięcie z miejsca zdarzenia (art.178).
Nowe określenie niektórych znamion przestępstw drogowych stało się dla mnie bodźcem do zajęcia się tematem zakazu prowadzenia pojazdów w Kodeksie karnym oraz projektach nowelizacji Kodeksu karnego i danych statystycznych praktyki sądowej.
Stosowanie nowych przepisów prowadzi bowiem, zwłaszcza na początku ich stosowania do rozbieżności w ich pojmowaniu w praktyce.
Dlatego też uznałem, że temat ten jest bardzo aktualny i w związku z tym w niniejszej pracy podjąłem się próby rozwinięcia tego zagadnienia.
