SPIS TREŚCI
Rozdział I. Zagadnienia wstępne.
1. Uwagi wprowadzające.
2. Pojęcie procesu karnego.
3. Cel, przedmiot i funkcje procesu karnego.
4. Zasady procesu karnego.
Rozdział II. Zasada swobodnej oceny dowodów.
1. Zasada swobodnej oceny dowodów w rozwoju historycznym procesu karnego.
2. Zasada swobodnej oceny dowodów na tle systemu zasad procesowych
3. Treść normatywna zasady swobodnej oceny dowodów w polskiej procedurze karnej:
- zakres podmiotowy
- zawartość pojęciowa
4. Podstawa dowodowa jako przedmiot oceny.
Rozdział III. Charakter osobowych źródeł dowodowych w polskiej procedurze karnej.
1. Pojęcie źródeł dowodowych i ich klasyfikacji
2. Wprowadzenie dowodów do procesu
3. Osobowe źródła dowodowe w polskiej procedurze karnej:
- Podejrzany, Oskarżony
- Świadek (świadek pokrzywdzony, incognito, świadek koronny)
- Biegły
- Specjalista
Rozdział IV. Specyfika oceny dowodów z poszczególnych osobowych źródeł dowodowych na tle zasady swobodnej oceny dowodów.
1. Uwagi ogólne
2. Ocena wyjaśnień oskarżonego
3. Ocena zeznań świadka
4. Ocena opinii biegłego i specjalisty.
Rozdział V. Zasada swobodnej oceny dowodów z osobowych źródeł dowodowych w dynamicznym ujęciu procesu karnego.
1. Ocena dowodów w postępowaniu przygotowawczym
2. Ocena dowodów na rozprawie głównej
3. Ocena dowodów na rozprawie apelacyjnej i przy ponownym rozpatrzeniu sprawy przez sąd I instancji.
Rozdział VI. Wnioski końcowe.
ZAGADNIENIA WSTĘPNE
1. Uwagi wprowadzające.
Przedmiotem niniejszej pracy jest określenie funkcji zasady swobodnej oceny dowodów w polskiej procedurze karnej, ze szczególnym uwzględnieniem jej związania z problematyką procesową dotyczącą osobowych źródeł dowodowych.
Zagadnienia dowodowe, dotyczące osobowych źródeł dowodowych, leżą u podstaw procesowych dążeń do ustalenia prawdy obiektywnej i realizacji norm prawa karnego materialnego. Opisanie więc, funkcjonowania zasady swobodnej oceny dowodów jako zasady procesowej, w odniesieniu do środków dowodowych pozyskanych ze źródeł osobowych, ma ogromne znaczenie dla teorii procesu karnego i praktyki stosowania prawa. Zasada ta jest powszechnie uznawana i omawiana w doktrynie, jako niezbędna gwarancja dotarcia do prawdy materialnej.
Analiza normatywnej treści zasady swobodnej oceny dowodów, jej ograniczeń i procesowych gwarancji realizacji, ma określić, czy należycie zabezpiecza organy postępowania karnego w ich samodzielnych działaniach procesowych, zmierzających do wykrycia prawdy materialnej.
Wyjaśnienia wymaga także wpływ czynników pozanormatywnych na procesową ocenę dowodów.
Zasada swobodnej oceny dowodów, odnosząca się w swej treści do bazy dowodowej istniejącej w procesie wymaga, by poświęcić uwagę normatywnemu ujęciu przepisów dotyczących gromadzenia i oceny materiału dowodowego. Z uwagi na to, że dowody z osobowych źródeł dowodowych stanowią ogromną większość w procesie karnym, a swobodna
ich ocena nastręcza organom procesowym największych trudności, zajmuję się w tej pracy, ze względu na jej ograniczone ramy, tylko nimi.
Odnosząc się do tego, że proces karny w swej istocie nie jest zjawiskiem statycznym, lecz ma dynamiczny przebieg, opisuję funkcjonowanie zasady swobodnej oceny dowodów, w odniesieniu do osobowych źródeł dowodowych, także jako zjawisko dynamiczne. Analiza roli jaką zasada ta pełni w poszczególnych etapach postępowania karnego, ma służyć zarówno znalezieniu elementów wspólnych, jak i uwypukleniu różnic w jej procesowym stosowaniu.
Rozważania dotyczące procesu karnego, za swój przedmiot mogą mieć pojęcie procesu istniejące we wzajemnie oddziałujących na siebie trzech płaszczyznach. W płaszczyźnie teoretycznej wizji idealnego procesu, w ujęciu modelowym już ustanowionego i istniejącego, oraz w znaczeniu rzeczywistym, jako praktycznej realizacji przez organy postępowania karnego jego modelowego wzorca.
W niniejszej pracy analizie poddany jest głównie proces karny w ujęciu modelowym, ale opis jego elementów często wkracza na płaszczyznę rzeczywistości empirycznej i teoretycznych rozważań.
